Placek wypiekany we wszystkich włoskich domach, miękki w środku i chrupiący na zewnątrz, płaski, posiadający złocisty kolor, a także niezapomniany aromat przypraw. Możliwe, że wielokrotnie miałeś okazję kosztować włoskiej foccaci, jednak czy masz świadomość tego, że istnieją różne odmiany tego pieczywa?

W każdym regionie istnieje nieco inny przepis na foccacię

Chociaż obecnie foccacia kojarzy się z kuchnią liguryjską, to pierwszymi jej piekarzami byli Etruskowie w starożytnym Rzymie. Jej nazwa była inna niż aktualna, bowiem nazywała się "panis focacius". Najprawdopodobniej wyraz ten pochodzi od łacińskiego słowa focus, które oznacza ognisko.

Wraz z postępem czasowym w rozmaitych małych miasteczkach na wybrzeżu Ligurii, przepis na włoskie, płaskie pieczywo, zaczął zmieniać swoją formę oraz skład na taki, będący w danym miejscu najbardziej dostępny. W ten sposób zaczęły powstawać rozmaite przepisy na włoską foccacię; część z nich była całkowicie inna niż pierwotny oryginał. Przykładem tego typu może być focaccia col formaggio, czyli focaccia z serem, która powstała w Recco, nieopodal Genui. Oprócz swojej nazwy nie ma ona nic wspólnego z klasyczną foccacią. Stanowią ją bowiem dwa cieniutkie niczym papier warstwy ciasta, pomiędzy którymi umieszczany jest ser.

W północno-zachodnich Włoszech mamy możliwość spróbowania focacci dolce – słodkiej. Zazwyczah posypuje się ją cukrem, ale zamiast niego mogą występować orzechy, rodzynki, albo miód. Jeszcze inna odmiana słodkiej focacci pochodzi z okolic północnego wschodu. Wenecka focaccia, czyli Focaccia Veneta, tak samo jak focaccia z Recco jest połączona z wersją tradycyjną wyłącznie swoją nazwą. W rzeczywistości jej wygląd i smak jest jak Panettone lub Pandoro i stanowi ona część tradycji wielkanocnej.

Jedną z ciekawszych odmian tego pieczywa jest foccacia z ziemniakami, które są pokrojone w cienkie plastry oraz ułożone na górze ciasta. Ta odmianę włoskiego pieczywa jest bardzo lubiana przez nowojorczyków, którzy nadali jej nazwę ziemniaczanej pizzy.

Która odmiana jest najpopularniejsza we Włoszech?

Słuszne jest stwierdzenie, że jedną z najpopularniejszych odmian tego pieczywa we Włoszech jest focaccia al rosmarino. Subtelne w środku oraz złociste na zewnątrz pieczywo, które jest posypane świeżym bądź suszonym rozmarynem podaje się jako przystawkę albo przekąskę podawaną z oliwą z oliwek. Popularne jest także traktowanie tego rodzaju pieczywa jako chleba, podawanego razem ze wspaniałymi włoskimi wędlinami oraz serami.

W różnych regionach spotykamy różne na focaccię z rozmarynem, które różnią się składnikami oraz ich proporcjami. Teraz pragniemy podzielić się naszym przepisem na wyśmienite, włoskie pieczywo.

Foccacia z rozmarynem – przepis

Składniki na ciasto:

  • 150 ml wody
  • 400g mąki 00
  • 60 ml oliwy z oliwek
  • 140g tłuczonych, gotowanych ziemniaków
  • 2 łyżeczki cukru
  • 1 saszetka suchych drożdży Paneangeli Lievito di Birra Mastro Fornaio
  • 1 łyżka soli
  • Oprócz tego:
  • 2 łyżki wody
  • garść świeżego lub suszonego rozmarynu
  • 2 łyżki oliwy z oliwek
  • szczypta soli gruboziarnistej

W sporej wielkości misce umieść wszystkie składniki na ciasto oprócz soli. Przy użyciu drewnianej łyżki wymieszaj wszystkie składniki. Blat stołu pokryj mąką, przełóż ciasto, następnie dodaj sól i wyrabiaj ręcznie ciasto przez jakieś 5-10 minut.

Gdy uzyskasz jednorodne oraz gładkie ciasto, umieść je w misce, natnij na wierzchu na krzyż, a następnie przykryj wszystko folią. Ciasto należy pozostawić na około 2 h do czasu jego wyrośnięcia. Po upływie tego czasu powinno dojść do podwojenia jego objętości.

Teraz należy przygotować blachę do pieczenia o wymiarach 30x40 cm, którą smarujemy oliwą z oliwek. Rozwałkujemy ciasto i umieszczamy je na blasze. Teraz powinniśmy je zostawić na około 30 minut.

W dalszej kolejności rozgrzewamy piekarnik do 200°C. W niewielkiej misce mieszamy oliwę z oliwek, wodę, posiekany rozmaryn, a także sól. Palce smarujemy teraz oliwą z oliwek, a następnie ugniatamy nimi ciasto w taki sposób, aby tworzyły się w nim niewielkie wgłębienia. Smarujemy nimi wierzch focacci mieszanką, którą wcześniej przygotowaliśmy.

Teraz umieszczamy ciasto w nagrzanym piekarniku i pieczemy przez jakieś 15 minut. Kolor ciasta powinien być złocisty, dlatego czekamy, aż osiągnie on pożądaną barwę. 

Focaccie należy pokroić w taki sposób, aby powstały niewielkie, kwadratowe elementy. Można podawać ją solo – najlepiej z oliwą z oliwek, albo też razem z wyśmienitymi włoskich wędlinami, winami oraz serami. Życzymy wszystkim smacznego!

Więcej przepisów na focaccie  znajdziesz na https://ladnydom.pl/foccacia-przepis-weber

0 Komentarze

Socialmedia

Warte uwagi

Idealne frytki w czterech krokach

Kocha je wielu, anty-fanów wskazać trudno. Frytki podbijają podniebienia od dekad i nic nie wskazuje na to, by kombinacja ziemniaka, soli, tłuszczu i wysokiej temperatury miała kiedykolwiek...